Poczytaj najnowsze
wieści na stronie

Kliknij w portal
i przenieś się w czasie

Zapomniane miejsca
Historia wsi
Ciekawostki
Zamek w Bardzie
Niesamowite historie
Znani i nieznani
Wspomnienia
Czy wiesz, że...
Bardo w XIX wieku
Stare reklamy
Figurka Matki Bożej
Kościół Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny
Klasztor Ojców Redemptorystów
Kaplica Górska i Kalwaria
Kaplice Różańcowe
Relikty zamku kasztelańskiego
Most na Nysie Kłodzkiej


Figurka Matki Bożej

Największym skarbem Barda jest wielowiekowa Figura Matki Bożej. Czyim jest dziełem i kiedy dokładnie powstała do dziś nie wiadomo. Jedni datują czas powstania figury na wiek XIII. Drudzy uważają, że Figura pochodzi z początku XII wieku i podają nawet czas jej powstania: lata 1110-1137.

Figura Matki Bożej Bardzkiej jest najstarszym drewnianym zabytkiem rzeźby romańskiej na Dolnym Śląsku. Wykonana z drewna lipowego mierzy 43 cm wysokości. Wnętrze figury jest wydłutowane, a w górnej części tego wydłutowania biegnie siedem rzędów liter, których znaczenia nie sposób obecnie odgadnąć. Matka Boża, siedząca na tronie z oparciem i poręczami, przybrana jest w suknię zapiętą pod szyją i płaszcz, a na głowie ma koronę o trójlistnych zębach. Dzieciątko Boże siedzi na kolanach Matki również frontalnie. Dzieciątko lewą rączką przytrzymuje opartą na kolanach Księgę, a prawą podnosi w geście błogosławieństwa. Całość jest polichromowana. Charakterystyczny jest lekki uśmiech obydwu postaci, a zwłaszcza Matki Bożej, która obliczem zwrócona tajemniczo w dal, uśmiecha się nie tyle do widza, ile do samej siebie, w jakiejś głębokiej zadumie nad swoją godnością i bożą tajemnicą, jaką reprezentuje. Z powodu tego uśmiechu nazywana jest przez niektórych "madonną uśmiechniętą". Tak jak burzliwe były dzieje Barda, tak i burzliwe były losy Figury Matki Bożej. Musiała nieraz szukać "schronienia" w innych miejscowościach i pozostawać tam przez kilka lat. Pierwsza taka "ucieczka" miała miejsce w roku 1425 w czasie wojen husyckich i trwała 11 lat, do roku 1436. W czasie gdy oddziały husyckie ciągnęły na Bardo, by obrabować kościoły i zniszczyć Figurę kładąc tym samym kres pielgrzymkom, miejscowy proboszcz wywiózł Figurę do Kłodzka. "Ucieczek" takich było, jak pokazała historia, o wiele więcej. Ważnym wydarzeniem w dziejach Figury była jej uroczysta koronacja, która odbyła się 3 lipca 1966 roku. Była to pierwsza koronacja w archidiecezji, pierwsza na Ziemiach Zachodnich. Akcji koronacji dokonał ks. arcybiskup B. Kominek w otoczeniu 9 biskupów. Warto również wspomnieć iż do dziś przetrwał zwyczaj całowania Figurki przez pielgrzymów. Po każdej niedzielnej mszy św., Figurę Matki Bożej Bardzkiej zdejmuje się z ołtarza i podaje pielgrzymom do ucałowania.

Bazylika Mniejsza Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny

Pierwotny kościół - kaplica, zwana zamkową, znajdowała się na terenie grodu kasztelańskiego. W 1189 roku kaplicę tę przejęli w opiekę przebywający tutaj do 1208 roku joannici ze Strzegomia, później augustianie, a od 1247 roku cystersi z Kamieńca. W 1300 r. rozpoczęto budowę nowego kościoła w obecnym miejscu, który ukończono w 1315 r. i nazwano "czeskim".

W latach 1408-1411 wybudowano obok drugi, większy kościół, powstały ze składek ludności niemieckiej, stąd nazwany "niemieckim". Obecny kościół pod wezwaniem Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny wybudowano w miejscu, gdzie stały kościoły "czeski" i "niemiecki". W porównaniu z poprzednimi kościołami jest kościołem dużym. Ma 54m długości, 26m szerokości i 25 metrów wysokości. Może pomieścić około 5 tys. ludzi. Budowę rozpoczęto w 1686 roku, a zakończono w 1704 roku. Kościół bardzki jest wybudowany w stylu barokowym. Kościoły barokowe to kościoły które cechuje monumentalizm, dynamizm, bogactwo dekoracji i form ornamentalnych. Wnętrza zdobią sztukateria i malowidła. Kościoły barokowe to kościoły szerokiej nawie, krytej kolebkowym sklepieniem z lunetami okiennymi. Zamiast bocznych naw mają szereg kaplic. Ten typ kościołów odpowiadał z jednej strony potrzebom nauczania - ambona umieszczona w szerokiej nawie, kaznodzieja widzi przed sobą zgromadzone tłumy, porywa je swoją sztuką oratorską, z drugiej zaś tak ukształtowana świątynia zapewniała w niewielkich, wydzielonych kaplicach miejsca do indywidualnej, prywatnej dewocji i kultu świętych. W malarstwie barokowym dominują wielkie płótna, sceny pokłonów, obrazy Madonny i duże grupy świętych. Wszystko to co zostało wyżej napisane odnajdujemy w kościele bardzkim. Jest on jedną z najpiękniejszych budowli w stylu barokowym na Śląsku. W barokowym wystroju wnętrza przyciąga uwagę piękny ołtarz główny (1715) z obrazem przedstawiającym scenę Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny - dzieło największego malarza śląskiego baroku Michała Willmana. Bogato rzeźbiona barokowa ambona pochodzi z 1698 roku. Piękne barokowe organy z 1759 roku są największym instrumentem na Śląsku.

Klasztor Ojców Rdemptorystów

Budynek klasztoru został wzniesiony w latach 1712-1716 na miejscu dawnego drewnianego klasztoru, który został zniszczony w czasie pożaru w 1711 r. Powstał on na planie nieregularnego rzutu, zbliżonego kształtem do litery T. Zwracają uwagę masywne mury oraz skrzydło porzeczne zwieńczone dwoma barokowym szczytami.

Nad portalem wejściowym znajduje się herb zakonny redemptorystów wstawiony tu po 1900 r. czyli objęciu klasztoru przez redemptorystów. W 1967 r. w pomieszczeniach parteru i I piętra utworzono Muzeum Sztuki Sakralnej. W korytarzu parteru po lewej stronie znajduje się Kaplica wotywna z bogatym zbiorem obrazów wotywnych. Po prawej stronie zawieszono płótna ukazujących historię sanktuarium. Na dziedzińcu kościelnym obok klasztoru znajduje się pomnik Jana Pawła II. Wykonał go w 1981 r. prof. Adam Roman z Warszawy. Jest to drugi pomnik, jaki stanął na ziemi polskiej ku czci Jana Pawła II. Pierwszy znajduje się przed siedzibą kurii metropolitarnej w Krakowie.

Kaplica Górska i Kalwaria

Zbudowana w latach 1617-1619 na Górze Bardzkiej (582 m n.p.m.), zwanej obecnie Kalwarią. Postawiono ją w miejscu, gdzie według tradycji miała się objawić Matka Boża Płacząca. Zdarzenie to miało mieć miejsce w 1400 r.

Jeszcze na początku XVII w. widoczne były ślady stóp i rąk, które pozostawić miała Matka Boża. Stopka znajdująca się obecnie za Kaplicą jest pamiątką po tym zdarzeniu. Kaplica ma kształt ośmiobocznej rotundy, wewnątrz wśród skromnego wyposażenia zwraca uwagę ołtarz główny z rzeźbą MB Płaczącej. Z miasta na szczyt Kalwarii prowadzi Droga Krzyżowa, wybudowana w latach 1833-1839. Pomiędzy stacjami Drogi znajduje się sześć murowanych, barokowych kaplic z owalnymi wnękami ze scenami Zwiastowania, Nawiedzenia, Narodzenia Jezusa, Ucieczki do Egiptu, Znalezienia Pana Jezusa i Wniebowzięcia. Pochodzą one z I poł. XVIII w. W połowie Drogi wytryskuje źródło wody zwane Źródłem Marii, któremu przypisuje się lecznicze właściwości. Obok Drogi Kalwaryjskiej na szczyt Kalwarii prowadzą jeszcze dwie drogi: "czeska", bardzo stroma biegnąca wzdłuż Urwiska, którą podążali pielgrzymi z Czech i "polska", biegnąca od strony wsi Janowiec, którą podążali Polacy. Północne zbocze Kalwarii od strony Barda zwane jest Obrywem Skalnym, który powstał 24 VIII 1598 roku na skutek obsunięcia się ogromnych mas ziemi podmytych przez Nysę. Z tego miejsca roztacza się piękny widok na miasto, przełom Nysy i Góry Bardzkie.

Galeria zdjęć z Kalwarii

Zapraszamy do obejrzenia galerii składającej się z prawie 80 zdjęć.

część pierwsza :::: część druga :::: część trzecia

Kaplice Różańcowe

Na północny-wschód od centrum miasta na niewysokiej Górze Różańcowej (380 m n.p.m.) znajduje się zespół 14 kaplic różańcowych. Organizatorem tego przedsięwzięcia budowlanego był ówczesny przełożony klasztoru Redemptorystów - ojciec Ksawery Franz. W 1903 r. wytyczono aleję o szerokości 5m i długości 1740m prowadzącą po zboczu góry, którą obsadzono lipami i klonami. Do prac budowlanych przystąpiono rok później i prowadzono je z przerwami do 1939 roku. Efektem tej pracy było powstanie 13 kaplic, do zrealizowania programu ideowego zabrakło jeszcze 4. Niemal wszystkie posiadają formę modnego na pocz. XX w. stylu w architekturze - historyzmu, nawiązującego do romantyzmu, gotyku, baroku. W 1990 r. wybudowano nową, 14 kaplicę pod wezwaniem Ukoronowania Najświętszej Marii Panny.

Relikty Zamku Kasztelańskiego

Przy ulicy Noworudzkiej znajdują się dobrze zachowane relikty grodziska wczesnośredniowiecznego z X-XIII wieku będącego pozostałością zamku kasztelańskiego. Kształt grodziska przypomina elipsę spłaszczoną od strony rzeki, gdzie do wysokości 15m wznosi się stromy brzeg. Długość grodziska wynosi około 150m, maksymalna szerokość 75m. Najlepiej zachowane od strony północnej i wschodniej wały obronne wciąż imponują swoimi rozmiarami. Od wschodu i północy mają u podstawy szerokość ok. 30m a od południa 20m. Szerokość wierzchołków wynosi odpowiednio 15 i 10m. Ich wysokość w odcinku północnym wynosi 9m a od wschodu 5m. Całość grodziska była otoczona dawniej głęboką fosą. Drugie grodzisko znajduje się na lewym brzegu rzeki na południe od poprzedniego w sąsiedztwie mostu kolejowego. Wskutek budowy tego mostu i zabudowy ulicy Głównej zostało niemal w całości zniwelowane, widoczny jest jedynie niewielki fragment nasypu i fosy od strony południowej. Grodzisko jest datowane na XI-XIII w. i spełniało prawdopodobnie rolę podgrodzia, osady służebnej dla zamku kasztelańskiego. Wejście na teren zachowanego do dziś grodziska znajduje się przez Zajazd pod Złotym Lwem.

Most na Nysie Kłodzkiej

Przeprawa mostowa istniała w Bardzie od dawna bowiem wiódł tędy dogodny szlak handlowy. W 1516 roku rozpoczęto budowę nowego mostu na kamiennych filarach. Pierwszy most zbudowany został z drewna i taki stał przez kilka wieków. Budowę kamiennego mostu ukończono w 1589 roku.

Gruntownie przebudowany w 1909 roku kiedy to uzyskał ostateczny swój wygląd w stylu gotyckim. W czasie działań wojennych uległ zniszczeniu, wysadzony przez wycofujące się wojska niemieckie. Odbudowy doczekał się w 1950 roku z zachowaniem swej pierwotnej formy, jednak został pozbawiony figury św. Jana Nepomucena pochodzącej z 1709 roku. Usunięto również kamienny krzyż stojący na jednym z filarów. Trójprzęsłowy most wykonano z kamiennych ciosów poziomo ułożonych na kamiennych filarach z ostrogami o sklepieniach ostrołukowych. Pełna balustrada mostu przykryta jest dwuspadową płytą z piaskowca nieznacznie wysunięta poza lico muru. Przyczółki mostowe wykonano podobnie jak most.


Podyskutuj na forum


Obejrzyj galerię zdjęć


Księga Gości


Trasy spacerowe



Copyright 2010 © Tomasz Karamon
Design & code - Anna Karamon
Bardo 2010


stat4u